Hoezo ijdel

Jullie mogen best weten dat ik behoorlijk ijdel ben (welke wielrenner is dat niet?), maar eerlijk gezegd ben ik bang dat ik enigzins overdrijf. Het neigt naar narcisme. Op een gegeven moment sta je voor de spiegel, je ontdekt plotseling een rimpeltje en je gaat wat meer aandacht besteden aan je uiterlijk. Ook het fietsen gaat ieder jaar moeilijker lijkt het. Het duurt langer voordat je in conditie bent, het kost meer moeite deze te handhaven en het recupereren duurt langer. Zonder een goede warming-up voor en cooling-dowwn na de training word je bovendien gevoeliger voor blessures. Ik kan het ouder worden natuurlijk niet voorkomen, maar wel vertragen.

Daarom zoek ik tegenwoordig mijn heil in “wondermiddeltjes”. Het assortiment cremes en zalfjes breidt zich danig uit want het traditionele wassen en boenen met water en zeep is al lang achter-haald. Zelf gebruik ik al jaren een heerlijke bodylotion, bodysplash of talkpoeder na het douchen. Hierna een gezichtslotion voor diepreiniging gevolgd door een hydraterende creme en als finishing-touch een delicate eau de toilette. Een tot tweemaal per week een scrub of masker om de dode huidcellen (schilfers) te verwijderen is beslist geen overbodige luxe. Men dient er wel op te letten ongeparfumeerde produkten te gebruiken en dan liefst nog van hetzelfde merk en dezelfde lijn, want verschillende luchtjes verdragen elkaar slecht waardoor men zelfs kan gaan stinken. Al deze produkten zijn voor (buitensporters) zeer aan te bevelen; ze hebben niet alleen een reinigende funktie, maar beschermen en verzorgen tegelijkertijd. Door invloeden van buitenaf (zoals zon, regen, uitlaatgassen) heeft de huid en met name het gezicht veel te verduren (denk maar eens aan die verweerde kop van Joop Zoetemelk).

Eens per maand laat ik de voetreflexzones (waar de zenuwuiteinden van alle vitale lichaams-organen zitten) met acupunctuur behandelen, verdiep mezelf in de geheimen van transcendente meditatie, doe enige keren per week aan yoga, bezoek regelmatig de haptonoom en ben bezig met een cursus zelfhypnose.

Toch ben ik niet altijd zo ijdel geweest en heb me niet altijd bewust met het ouder worden bezig gehouden. Mijn kinderen zijn hier min of meer verantwoordelijk voor. Enkele jaren geleden heb ik een racefietsje voor ze gekocht. Zoals elke rechtgeaarde vader zag ik potentiele wereld-kampioenen in mijn kinderen, dus ik ging er van uit dat een van beiden, of misschien wel allebei, zou(den) gaan fietsen. Dat viel echter vies tegen. Mijn oudste heeft het een blauwe maandag geprobeerd maar was echt niet vooruit te branden. Geen mentaliteit, een bekend wielrenners-kwaaltje. Bleef over mijn jongste, mijn laatste en enige hoop in bange dagen. Gelukkig heeft zij meer talent en is fanatieker, maar een tweede Leontien van Moorsel zie ik er vooralsnog niet in. Toch hou ik mijn kinderen nog gemakkelijk bij en zolang ik van ze win met fietsen, hardlopen en andere sporten voel ik me piepjong (nou ja...........piep) en doe ik er alles aan om dat zo lang mogelijk vol te houden

Uiteraard kost dat mijn kinderen steeds minder moeite en mij steeds meer.

Vandaar dat ik er alles aan doe het degeneratieproces zoveel mogelijk te vertragen en grijp daarbij naar alles wat ik te pakken kan krijgen (zelfs illegaal en verboden middelen) zoals: multi-vitaminepreparaten, vezeltabletten, knoflookdragees, biergistpillen, tarwekiemolie, Ginseng, Spirulina, EPO, Q10, Omega3, etcetera.

De Fransman

Terug naar Fietsverhalen.