Gran Canaria 2014 (verslag)

Op 11 maart togen “oudgedienden” Peter van der Vleuten en ondergetekende samen met “nieuwelingen” Ad van der Vleuten, Frans Louwers en Jan Vogels voor een week naar Gran Canaria, als voorbereiding op het nieuwe (fiets)seizoen. Dit gebeuren heeft alles in zich om een jaarlijkse traditie te worden; lekker weer (het was de hele week 27 graden), goedkoop eten (tenminste als je niet elke dag biefstuk eet Frans, of om de 2 uur honger hebt Ad), mooie natuur, goede restaurants en gezellige kroegen, mooie boulevard en strand. 

Van te voren alles via internet geregeld: vlucht met Ryanair , een 3* appartement vlakbij de boulevard en een fietsarrangement .

Het arrangement bestaat uit: 1 week fietshuur (Cannondale CAAD10 Compact met Shimano 105), 6 toertochten met professionele begeleiding, 1 t-shirt, 2 bidons en dagelijks 1 powerbar. Tegen meerprijs kun je een andere (betere) fiets huren.

Met de Volvo van Jan (die bijna net zo oud is als Jan zelf), maar nog prima rijdt (net als Jan zelf), reden we naar het vliegveld van Weeze, hetgeen nog leuke woordspelingen opleverde (“smaakt het”? “In Weeze wel, “hoe wordt het weer vandaag”?  “In Weeze wordt het mooi”).

Het vliegtuig was niet helemaal vol, de achterste rijen waren leeg, dus toen het bordje “fasten your seatbelts” uitging liepen wij snel naar achteren, voordat anderen op hetzelfde idee zouden komen, om op de achterste stoelen te gaan liggen. Ook kwamen we in contact met 3 dames uit de Achterhoek, een contact die de hele week zou voortduren.

Na een voorspoedige vlucht landden we op Las Palmas Airport waar onze Belgische chauffeur Willy (ook van te voren geregeld) ons met zijn busje op kwam halen. Mooie mens die Willy; behalve gelegenheidschauffeur deed hij nog wat (onduidelijks) met boten (rondvaarten, excursies?) en was uitbater van een bar in Winkelcentrum Citta. Hij wist van alles te vertellen over het eiland, de mensen, de gebruiken, etc.

Enkele weken voor ons vertrek werd ons medegedeeld dat we het appartement aan de boulevard niet konden krijgen, maar ons was 2 appartementen naast elkaar  in een gelijkwaardig appartementencomplex, zij het wat verder van het strand en de boulevard, beloofd.

Helaas bleek bij aankomst ook deze appartementen niet meer beschikbaar te zijn.

Wel konden we een 5-persoons appartement krijgen. Dit bestond uit 2 1-persoons bedden, een 2-persoons slaapbank en een ijzeren frame met een dun matras opgeborgen in een kast. Na enkele telefoongesprekken konden we de dag erna  nog 1 extra appartement krijgen zij het op een andere verdieping. Om met zijn 5-en in een 2-persoons appartement de nacht te moeten doorbrengen zagen we niet zitten. We zijn toen op zoek gegaan naar een ander appartement, gelukkig hadden we nog niets (aan)betaald.  Het mag duidelijk zijn dat onze goede zin inmiddels behoorlijk was gezakt.

Nu was er nog een bijkomend probleem: net die week was er carnaval (naar later bleek op Rio na de grootste carnavalsoptocht ter wereld), dus alle hotels en appartementen zaten vol. Uiteindelijk toch nog wat gevonden; we waren er allesbehalve blij mee (hoewel een enkeling zich er meteen thuis voelde). Zo was er bijvoorbeeld geen zwembad, de deur van de koelkast ging niet dicht, tijdens het douchen werd alles nat, handdoeken en beddengoed werden niet verschoond, maar het was goedkoop (we hadden 3 appartementen voor minder dan wat we anders kwijt zouden zijn) en achteraf viel het allemaal mee: de bedden waren goed (we waren er toch alleen maar ’s nachts), beneden of om de hoek kon je heerlijk ontbijten en op 100 meter afstand had je restaurants en kroegen, dus wat wil je nog meer? 

Elke dag om 09:30 uur was het verzamelen bij Free Motion, het bedrijf dat de tochten organiseert  en de fietsen verhuurt. Net als bij Velocitas kun je kiezen uit 3 verschillende niveaus; de Expert Gruppe (30 – 35 km/u), de Sport Gruppe (25 – 30 km/u) en de Hobby Gruppe (20 – 25 km/u). Een paar keer was de Sport Gruppe zelfs verdeelt in een snelle groep en een langzame groep. De Expert Gruppe reed een andere tocht dan de Sport en Hobby Gruppe die dezelfde toch reden. Ook reed de Expert Gruppe een grotere afstand. Op zondag is er geen tocht. Dan is het rustdag, maar als je wilt kun je op eigen gelegenheid gaan fietsen; de fiets heb je toch.

Meteen de eerste dag (woensdag) al stond voor de Expert Gruppe de Koninginnerit op het programma: de Gipfeltour, een tocht naar het hoogste punt van het eiland, de Pico de las Nieves, 1950 meter hoog, een tocht van 105 km, 2500 meter hoogteverschil. Peter en Frans L. reden deze rit mee, Ad zou het wel aankunnen maar durfde niet vanwege zijn knie (achteraf een juiste beslissing) en Jan en ik durfden dit ook niet al meteen de eerste dag aan. Wij gingen dus met de Sport Gruppe mee. Naar Soria, 70 km met 1150 meter hoogteverschil. Voor ons prima om mee te beginnen. De deelnemers kwamen uit allerlei landen; Nederlanders, Duitsers, Belgen, Scandinaviërs, ’n enkele Oostenrijker. Zwitser, Brit, Yank of Aussie.

Hoe zat het met de conditie?

Laat ik voorop stellen dat je hier komt om conditie op te doen of deze te verbeteren. Als je nu al aan je top zit krijg je het nog zwaar en moeilijk de rest van het seizoen.

Voor Peter kan het niet ver en hoog genoeg zijn. Hij rijdt overal met evenveel gemak tegenop. Net een klimgeit.

Ad reed zoals eerder vermeld de eerste dag de Gipfeltour niet mee vanwege zijn knie, maar reed de rest van de tochten met de Experts mee en doet nauwelijks voor zijn grotere broer (?!?!) onder.

Frans L. heeft tijdens de Gipfeltour enorm afgezien. Hij kreeg last van krampen en reed naar eigen zeggen soms niet harder dan 6 km/u. Hij heeft veel pijn gehad, maar afstappen was geen optie en hij heeft het gehaald. Petje af. Beer van ’n vent die Frans (hoewel ik de indruk kreeg dat hij meer aandacht had voor het natuurschoon dan voor het fietsen, als jullie begrijpen wat ik bedoel).

Tijdens onze eerste tocht naar Soria werd door de begeleider het advies aan Jan en mij gegeven om voortaan met de Hobby Gruppe mee te aan. We voelden ons in onze kruis getast (figuurlijk welteverstaan). Wij, oude rotten, mannen van staal, met de Hobby Gruppe mee? Dat kan toch niet? We stelden ons al voor om alleen maar met vrouwen te moeten fietsen (hoewel dat geen straf is overigens).

Maar dat viel best mee: er waren vrouwen die we niet bij konden houden, we fietsten niet langzamer dan de Sport Gruppe (op donderdag zagen we ze steeds dichterbij komen, dus wij reden zelfs sneller) en de bergen zijn voor iedereen even hoog, Expert, Sport of Hobby.

Jan klimt heel goed, maar daalt nog beter af. Ik dacht dat ik redelijk kon dalen, maar Jan kwam mij voorbij gereden alsof ik stilstond. Die vogel(s) kan echt vliegen.

Ikzelf moest tijdens een beklimming een paar keer stoppen omdat ik geen adem kreeg. Na een 5-tal minuten ging het wel weer en kon ik verder, maar dit weerhield me er meerdere keren van om met de besten mee te kunnen. 

Mijn dalen vertoont een stijgende lijn, maar met het klimmen gaat het bergafwaarts.

Eerlijkheidshalve moet gezegd worden dat Peter wel iets extra’s in zijn bidon deed, iets wat hij angstvallig geheim wilde houden. Het bleek ’n mix te zijn van vitaminen, mineralen, oxydanten, zout, etcetera. Volgens mij was het gewoon dope. Bij hoge uitzondering kreeg Frans na lang aandringen de laatste dag ook wat van hem.

Ook was er verschil in verzetten; zo hadden Peter, Ad en Jan een 32 achter, de 2 Fransen (slechts) een 30. Als wij ook een 32 hadden gehad, hè Frans? 

We waren meestal rond 14:00 uur terug, daarna douchen, omkleden en naar het strand. Wat het contact met de dames betreft: 1 keer kwamen we ze op de boulevard tegen toen zij zaten te eten en wij langswandelden, 1 keer andersom.

Op de laatste dag, maandag, hadden we afgesproken om ze te ontmoeten.

Na het fietsen gingen we naar het strand waar de dames zaten (oben ohne), en hebben gezellig zitten kletsen. Leuke vrouwen, allemaal getrouwd, met 2, 3 en zelfs 5 kinderen. Op de terugweg zaten ze ook weer bij ons in het vliegtuig en na een verschrikkelijke landing met veel turbulentie namen we afscheid. 

We blijven sms-en. Maar hoe lang?

Jan, Frans, Peter, Ad: bedankt voor de leuke week. We hebben fijn gefietst, genoten van het mooie weer, het was supergezellig en we hebben veel gelachen.

Volgend jaar weer?

Frans Pelzers